ساناز محمودي

90: در 10 سال اخير اگر بخواهيم كسي را در حد «اسطوره»ها معرفي كنيم آن شخص بدون شك «علي دايي» است، مردي كه «معروف»ترين برند فوتبال ايراني در سرتاسر جهان است.

روزگاري كه هميشه مردم عليه اسطوره‌شان پيامك مي‌ساختند نگارنده از معدود نويسندگاني بودم كه مي‌نوشت: بايد ورزشگاهي يا ميداني را به اسم شهريار كرد.

دايي كه در امر «مربيگري» دوران پرفراز و نشيبي را پشت سر گذاشته است همه ويژگي‌هاي لازم براي ورود به حرفه «مديريت» را دارد و حتي مي‌تواند كرسي‌‌هاي مهم AFC و فيفا را نيز در اختيار بگيرد.

پس

از مقدمه نگارنده پيداست كه به هيچ عنوان قصد ندارم وجهه و جايگاه اسطوره را زير سئوال ببرم، اما حادثه‌‌اي كه قبل از عيد براي دايي اتفاق افتاد موضوعي است كه مي‌تواند براي بسياري از جوان‌ترها بدآموزي داشته باشد.

دليل آن حادثه «سرعت غيرمجاز» بوده است، خطايي كه متاسفانه از بسياري از ورزشكاران ما سر مي‌زند. بالطبع اگر با دايي «برخوردي» صورت نگيرد، رانندگاني كه اغلب با سرعت غيرمجاز مي‌رانند نه فقط متنبه نمي‌شوند بلكه از اين به بعد يك مثال مهم و بزرگ براي مواجهه با پليس راهنمايي و رانندگي در اختيار دارند.

خاطرتان باشد چند سال پيش وقتي اريك كانتونا با يك ضربه كاراته به يكي از تماشاگران حاضر در ورزشگاه آسيب رساند، اتحاديه باشگاه‌ها جريمه مضاعفي را براي سوپراستار فرانسوي منچستر يونايتد در نظر گرفت. استدلال مسئولين اتحاديه اين بود كه وقتي از يك ستاره خطايي سر مي‌زند بايد جرايم سنگين‌تري را براي او لحاظ كرد تا از اين طريق فرهنگسازي شود.

امروز هم پليس راهنمايي و رانندگي مي‌تواند با استفاده از شهرت دايي و اين‌كه او الگوي بسياري از جوانان اين مرز و بوم است «فرهنگسازي» كند.

رانندگي با سرعت بالاي 220 كيلومتر كار وحشتناكي است كه حتي مي‌توانست به قيمت جان اسطوره تمام شود، بنابراين حال كه شكر خدا «خطر» از بيخ گوش دايي گذشته راهنمايي و رانندگي نبايد با اسطوره به اين دليل كه مشهور و محبوب است مماشات كند.

در نظر گرفتن يك جريمه خاص براي دايي مي‌تواند درصدي در كاستن از وقوع حوادث مشابه تاثيرگذار باشد.