آيا اين ايتاليا، آن ايتاليا خواهد شد؟
شماره خبر : 147989
حميدرضا صدر به دو ديدار بدون پيروزي تيم ملي ايتاليا با مانچيني پرداخته...

به گزارش "روزنامه نود"، آنها سرانجام پس از غيبت در جام جهاني راهي ميدان شدند. لاجوردي پوش هايي که جاي شان در روسيه خالي بود. ايتاليايي هايي که صدها خاطره از آنها در دل جاي داده بوديم. قرار بود ايتاليا پس از جيانپيرو ونتورا با روبرتو مانچيني دانه هاي خوش بيني را بارور سازد. ما را به آينده روشني اميدوار کند، ولي تساوي ملال آور با لهستان گره خورد به شکست مقابل پرتغال. با همان پرسش ها، با همان ترديد ها، با همان حفره هاي خالي.

 


تساوي 1-1 در بولونيا برابر لهستان با خوش اقبالي به چنگ آمد، با ضربه پنالتي ديرهنگام جورجينيو. سيستم 3-3-4 مانچو به ترکيبي از قديمي ها و جوانان دل بسته بود. دوناروما جاي بوفون درون دروازه ايستاده بود و از سربازان قديمي کيه ليني و بونوچي در قلب دفاع ايستاده و زاپاکاستا و بيراگي مدافعان کناري بودند. چالش بزرگ در خط مياني جلب نظر مي کرد. جايي که روزگاري بزرگان در آن قرار داشتند. حتي در ايتالياي سقوط کرده جام جهاني مردان مياني تيم دلگرمي مي دادند: تياگو موتا، کلوديو مارکيزيو، آنتونيو کاندروا، آلبرتو آکويلاني، آندره ي پيرلو، مارکو وراتي. اما همان خط برابر لهستان لانه گمنام ها شده بود: روبرترو گاليارديني و لورنزو پيگريني. ميان آنها، جورجينيو مرد مياني چلسي بازيکني در کلاس جهاني بشمار مي رفت. کمي جلوتر لورنزو اينسينيه و فدريکو برناردسکي از ماريو بالوتلي حمايت مي کردند.


تصور مي کرديم همين ايتاليا برابر لهستان دريادلانه بازي کند، با انگيزه اي بالا براي چنگ زدن به پيروزي. ولي آن چه ديديم رخوت در حمله بود و سردرگمي در خط مياني. توپ از پايي به پاي ديگر رسيد، چرخيد و دور زد بي آن که موقعيتي را درون محوطه جريمه خلق کند. توپ در نيمه اول فقط ده بار به پاي بالوتلي خورد و او نيم ساعت به پايان جايش را به آندره آ بلوتي داد. مرد بازيسازي نبود تا جريان بازي را تغيير دهد. و در حقيقت دوناروما بود که با مهار دو توپ تيم را از شکست رهايي بخشيد.

 


مانچو طي ديدار با پرتغال در ليسبون تيم را به کلي دگرگون ساخت: اولين ايتاليا از تابستان 1998 تاکنون بدون بازيکني از يوونتوس. زوج ميلاني رومانلي - کالدارا در قلب دفاع جاي زوج يووه اي کيليني - بونوچي را گرفتند، همان دو مدافعي که مي گويند آينده دفاع ايتاليا خواهند بود. نام بالوتلي بي مصرف ديدار پيشين حتي بين بيست و سه بازيکن به چشم نمي خورد و فدريکو کيزا، فيورنتينيايي بيست ساله کنار کاپيتان چيرو ايموبيله و سيمونه زازا خط حمله را شکل داده بود. کيزا به عنوان جوان غير قابل پيش بيني تيم جايش در دو گوش را عوض کرد بي آن که ايموبيله و زازا را پيدا کند. اين معجون کيفيت بازي هر سه را پايين آورده بود. جورجينيئ در پشت سر آنها برغم توانايي اش در بازي با توپ هرگز از حمايت کريستانتنه و بوناونتورا بهره مند نشد. به ايتاليا نگاه مي کرديم و بازيکني که خط مياني به مهاجمان را پيوند دهد نمي يافتيم. زازا مي توانست پس از مغلوب کردن کارواليو ديدار را به تساوي بکشد، ولي ناکام ماند.


نمايش ايتاليا برابر پرتغال با شکست در ليسبون به پايان رسيد: اولين پيروزي پرتغال برابر ايتاليا از 1957. با تک گل آندره سيلوا. همان مهاجمي که ميلان او را به خدمت گرفت و سپس به صورت قرضي راهي سويا کرد. ناتواني ميلان در بهره گيري از سيلوا چالش هاي سري آ را هم به رخ مي کشيد. سيلوا از پورتو با 20 گل در 38 بازي راهي ميلان شد. زماني که يکي از بهترين جوانان فوتبال اروپا بشمار مي رفت. ولي در ميلان طي 24 بازي در ليگ فقط دو گل زد و سرانجام راهي اسپانيا شد. گاتوزو مي گفت "آره اون براي کشور خوب گل مي زنه، ولي نه براي ما".

 


ايتاليايي ها دل سپردن به جوانان را مي فهمند، ولي آن مسير طولاني است، خيلي طولاني. حقيقت اين است دست مانچو خالي است و برگ هاي برنده چنداني در دست ندارد. ايتاليا حتي در روزهاي تاريکش، از يورو 1996 تا جام جهاني 2002 و جام جهاني 2010، ستاره هاي بزرگي داشت که مي توانستند همه چيز را زير و رو کنند. ولي از حالا به بعد چي؟ گزينه هاي مانچو در ادامه راه کدام ها هستند؟ معماي خط مياني و خط حمله را چگونه حل خواهد کرد؟ اي کاش ديبالا و ايکاردي دعوت بازي با پيراهن ايتاليا را مي پذيرفتند و به پيراهن آرژانتين دل نمي دادند، ولي همين است که هست. مارکو وراتي در پاري سن ژرمن معرکه بوده، ولي با پيراهن لاجوردي هنوز نمايش قابل قبولي ادامه نداده. برناردسکي قابليت شکوفايي را به رخ کشيده، فقط اگر در ترکيب يووه جاي ثابتي پيدا کند.


حال و هواي تيم ملي ايتاليا با "اگر" گره خورده و توصيف مي شود و چه حيف. ايتاليا در ده ديدار آخرش فقط دو بار پيروز شده، برابر آلباني و مقابل عربستان و مانچو در کسوت مربي تيم ملي طي پنج ديدار فقط يک بار طعم پيروزي را چشيده، برابر عربستان.

ارسال در: سه شنبه 20 شهريور ساعت 20:26 (1397/6/20)

اخبار مرتبط برای این خبر ثبت نشده است
تا نمایش کامل نظرات لطفا منتظر بمانید
نام شما: *
ایمیل: * (بدون www)مثلا :  Ali2020@gmail.com
نظر:
در صورت تایید پیام، مرا مطلع کن
دقت کنید که ایمیل وارد شده باید درست باشد
اگر پیامی در این خبر اضافه شد مرا مطلع کن